Strach chorować - nawet po jednym dniu ilość zaległości potrafi człowieka przytłoczyć. Od paru dni siedzę w domu, łykam ileś tam tabletek, piję syrop, biorę antybiotyk i nie wiem nawet, czy będę mogła jechać na cmentarze w niedzielę, a chciałabym. W ogóle dziwna sprawa - zazwyczaj mam ochotę siedzieć cały czas w domu, a teraz pojechałabym na zakupy, na łyżwy, gdziekolwiek - akurat, gdy nie mogę. Ale nie, to nie jest emo wpis, mimo złej kondycji fizycznej psychicznie czuję się świetnie, jak długo nie zaczynam się martwić na zapas i wspominać. A staram się tego nie robić. Także jest dobrze, a będzie jeszcze lepiej <3

Plany na przyszłość - wypocząć ile mogę, póki jestem chora, potem ostro wziąć się do roboty. W listopadzie - B-con (o ile załapię się na wejściówkę), pod koniec grudnia - do Włocławka, gdzie powitam rok 2010. Słowem - jest na co czekać ♥

Jeju, to tylko jakaś drama. Czemu po obejrzeniu kolejnego odcinka o wiele mi lżej?

Mądrze gadasz, Ryousuke, biorę z ciebie przykład :D

Gdybym tylko umiała radzić sobie z tym bólem i tęsknotą, żeby dzięki nim powstało coś kreatywnego czy wartościowego.

Jeśli miałabym tworzyć listę sytuacji, których najbardziej nie cierpię, to w pierwszej trójce niewątpliwie znajdzie się odbieranie świadectwa na oficjalnej akademii. Te reflektory świecące w oczy i wzrok tylu ludzi, aa. No, ale ten horror mam za sobą.

W ogóle nie czuję wakacji. To już? o_O

Did I say anything about writing entries in English? Forget it, please. Having a cold is such a troublesome thing. *needs more tissues. now.* And I have a headache and...
Stop making excuses, you're just too lazy to write in English.
(Just talking to myself, don't mind it).
Another entry in Polish, sorry.

( Interesujący tytuł cuta )